Εσωτερική επικοινωνία επιχείρησης. Μήπως την παραμελείτε;

Τα του οίκου έρχονται πρώτα.
Πριν περίπου δύο δεκαετίες, σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Λονδίνο, ανακάλυψα ότι χρειαζόμουν μία γραβάτα. Ποια καλύτερη ευκαιρία λοιπόν, για να επισκεφθώ ένα από τα θρυλικά πολυκαταστήματα της Oxford Street; Φυσικά, οι επιλογές από γραβάτες ήταν ανεξάντλητες, και η συνολική εμπειρία αγορών πολύ ευχάριστη, όμως ήταν κάτι άλλο που μου έκανε, τότε, τρομερή εντύπωση και που σήμερα μοιράζομαι μαζί σας, με την ευκαιρία αυτού του άρθρου.

Αναφέρομαι στην ενδοεπικοινωνία της επιχείρησης, από τα μεγάφωνα – ναι, το γνωστό “η κυρία Ρούσσου να προσέλθει στο χώρο των τυριών.” Το πολυκατάστημα λοιπόν, αντί για τη συνηθισμένη μορφή ανακοίνωσης, εφάρμοζε έναν “τραγουδιστό” τρόπο επικοινωνίας, περίπου του στιλ… “Miiiister Joooones… to mensweeeear, pleeeeease!”. Πόσο πρωτότυπο, πόσο μοναδικό!
Δεν ζητάω από εσάς να τραγουδάτε στους ανθρώπους σας, ωστόσο σας ζητάω να δώσετε λίγη περισσότερη σημασία στην εσωτερική επικοινωνία της επιχείρησης. Πώς θα το κάνετε; Διαβάστε το άρθρο μου που ακολουθεί.
Τι ΔΕΝ είναι επικοινωνία
Ας αρχίσουμε με το τι ΔΕΝ είναι επικοινωνία. Επειδή στείλατε ένα email, πολλές φορές δια χειρός γραμματέως, ανεβάσατε μία ανακοίνωση στο Intranet για την πληρωμή του δώρου Χριστουγέννων ή ενημερώσατε τους First Line Managers για μια αλλαγή, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι επικοινωνήσατε. Σημαίνει ότι μεταδώσατε μια πληροφορία, πράγμα σίγουρα απαραίτητο, αλλά όχι αρκετό.
Η πραγματική εσωτερική επικοινωνία αρχίζει όταν ο εργαζόμενος όχι μόνο έλαβε το μήνυμα, αλλά το κατάλαβε, γνωρίζει γιατί τον αφορά και, ιδανικά, έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει σε αυτό. Αυτό ακριβώς είναι και μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που συντελούνται σήμερα στο internal communication: η μετάβαση από τον “τηλεβόα” της διοίκησης, σε μια περισσότερο αμφίδρομη σχέση.
Employee engagement
Αυτό που ονομάζουμε employee engagement δεν είναι κάποια αφηρημένη έννοια, που ενδιαφέρει μόνο το HR, αλλά συνδέεται με την παραγωγικότητα, τη μακροημέρευση των εργαζομένων στην επιχείρηση, τις πωλήσεις, την ποιότητα και, τελικά, την κερδοφορία.
Όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πού πηγαίνει η εταιρεία, γιατί πάρθηκε μια απόφαση ή τι ακριβώς περιμένετε από αυτόν, δύσκολα θα αισθανθεί πραγματικά μέρος της. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία της Gallup, το 2025 μόλις το 20% των εργαζομένων παγκοσμίως ήταν πραγματικά engaged με τη δουλειά του (από 23% το 2022).
Προφανώς, για την απουσία engagement δεν μπορεί να φταίει μόνο η εσωτερική επικοινωνία (θα ήταν αστείο να υποστηρίξει κανείς ότι ένας εργαζόμενος που θεωρεί τον μισθό του χαμηλό, θα αλλάξει γνώμη επειδή του στείλατε ένα newsletter με καρδούλες). Όμως η καλή επικοινωνία μπορεί να πολλαπλασιάσει την αξία όσων κάνει μια επιχείρηση για τους ανθρώπους της, ενώ η κακή να την υπονομεύσει.
Λιγότερη ξύλινη γλώσσα
Η λεγόμενη “ξύλινη γλώσσα” είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εσωτερικής επικοινωνίας. Πολλές ελληνικές επιχειρήσεις (και ιδιαίτερα οι οικογενειακές), όταν μιλούν στους εργαζομένους τους, αποκτούν ξαφνικά μια περίεργη επίσημη διάλεκτο, την οποία κανείς άνθρωπος δεν χρησιμοποιεί στην πραγματική ζωή.
“Στο πλαίσιο της συνεχούς προσπάθειάς μας για τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών” ή, “με γνώμονα τη δημιουργία συνεργειών που θα μας επιτρέψουν να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος” – μέχρι να φτάσει ο εργαζόμενος στο “δια ταύτα”, πιθανότατα έχει ανοίξει ήδη το Instagram.
Η καλή εσωτερική επικοινωνία δεν χρειάζεται να είναι πρόχειρη ή υπερβολικά οικεία, χρειάζεται όμως να ακούγεται σαν να προέρχεται από ανθρώπους και να απευθύνεται σε ανθρώπους.
Αφηγήματα αντί για ανακοινώσεις
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο “φέτος το τμήμα Χ πέτυχε αύξηση πωλήσεων 18%” και στην ιστορία του ανθρώπου Γιάννη και της ομάδας του που κατάφερε αυτή την αύξηση. Οι πληροφορίες είναι απαραίτητες, αλλά οι ιστορίες είναι αυτές που θυμόμαστε.
Ένας εργαζόμενος πιθανότατα θα ξεχάσει την εταιρική ανακοίνωση που διάβασε την περασμένη Τρίτη, μπορεί όμως να θυμάται για χρόνια την ιστορία ενός συναδέλφου που έλυσε ένα δύσκολο πρόβλημα, κέρδισε έναν μεγάλο πελάτη ή πρότεινε μια ιδέα που τελικά εφαρμόστηκε.
Γι’ αυτό και η σύγχρονη εσωτερική επικοινωνία μετακινείται όλο και περισσότερο προς το storytelling, όχι ως κάποιο επικοινωνιακό τρικ, αλλά ως έναν τρόπο να δίνεται ανθρώπινο πρόσωπο σε όσα συμβαίνουν μέσα στην επιχείρηση.
Δώστε στους ανθρώπους σας φωνή
Το επόμενο βήμα είναι ίσως το δυσκολότερο, επειδή προϋποθέτει ότι η διοίκηση δεν θα μιλά μόνο, αλλά θα ακούει κιόλας.
Έρευνες, μικρά polls, Q&A με τη διοίκηση, εταιρικά chat, ομάδες συζήτησης ή ακόμη και η απλή δυνατότητα ενός εργαζομένου να σχολιάσει και να πάρει απάντηση μπορούν να αλλάξουν εντελώς τον χαρακτήρα της εσωτερικής επικοινωνίας. Και δεν χρειάζεται κάθε πρόταση που ακούγεται να υιοθετείται. Χρειάζεται όμως οι εργαζόμενοι να γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας μηχανισμός μέσω του οποίου μπορούν να ακουστούν.
Θυμηθείτε όμως: το να ζητάτε τη γνώμη τους και μετά να εξαφανίζεστε είναι πιθανότατα χειρότερο από το να μην τη ζητήσετε ποτέ. Αν κάνετε μία έρευνα ανάμεσα στους ανθρώπους σας, επιστρέψτε με τα αποτελέσματα. Πείτε τι μάθατε, τι πρόκειται να αλλάξετε και, εξίσου σημαντικό, τι δεν πρόκειται να αλλάξετε και γιατί.
Επίλογος
Ο στόχος της εσωτερικής επικοινωνίας δεν είναι να δημιουργήσετε ένα εντυπωσιακό Intranet, να προσλάβετε έναν Internal Communications Manager ή να αρχίσετε να παίρνετε απουσίες από όσους δεν άνοιξαν το newsletter της Παρασκευής.
Ο στόχος είναι πολύ πιο απλός και ταυτόχρονα πολύ πιο δύσκολος: οι άνθρωποι που εργάζονται στην επιχείρησή σας να γνωρίζουν τι συμβαίνει, να καταλαβαίνουν προς τα πού πηγαίνει, να αισθάνονται ότι μπορούν να μιλήσουν και να πιστεύουν ότι, όταν το κάνουν, κάποιος ακούει.
Και αν το καταφέρετε αυτό, δεν θα χρειαστεί καν να τους τραγουδάτε από τα μεγάφωνα!



