Επιχειρηματίες. Δεν είναι όπως παλιά

Δεν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι. Απλά διαφορετικοί.

Είναι νόμος της ανθρώπινης φύσης. Κάθε γενιά βλέπει τον κόσμο μόνο μέσα από το σταυρόνημα του δικού της περισκοπίου. Και επειδή συνήθως το περισκόπιο “θολώνει” όταν προσπαθεί να εστιάσει στην επόμενη γενιά, τα κλισέ έρχονται το ένα μετά το άλλο.

“Η γενιά σας είναι καλομαθημένη”

“Η γενιά σας είναι κολλημένη στα κινητά”

“Η γενιά σας δεν θέλει να δουλέψει”

(και το αγαπημένο μου) “Η γενιά σας θα καταστρέψει τον κόσμο”

Ο νόμος λοιπόν αυτός αφορά και τους επιχειρηματίες, καθώς και αυτοί άνθρωποι είναι, παρά τις φήμες για το αντίθετο. Έχω γνωρίσει ουκ ολίγες περιπτώσεις επιχειρηματιών “παλαιάς κοπής”, πατριαρχών πολλές φορές της επιχείρησης, οι οποίοι μέσες άκρες έχουν το ίδιο παράπονο: οι σημερινοί επιχειρηματίες, ακόμη και αν πρόκειται για δεύτερη γενιά με εξ αίματος συγγένεια, “δεν είναι όπως παλιά”.

Δείτε στο άρθρο μου που ακριβώς διαφέρουν οι σημερινοί επιχειρηματίες και γιατί δεν είναι όπως παλιά.

#01. Ταχύτητα

Entrepreneurs on steroids! Αυτό που κάποτε ήθελε τέσσερις διευθυντές, πέντε συσκέψεις και έξι μέρες, τώρα, πολλές φορές γίνεται σε δέκα λεπτά. Η ταχύτητα ειδικά είναι κάτι που οι “πατριάρχες” αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, καθώς, κατ’ αυτούς η βιασύνη είναι μητέρα λαθών. Το ίδιο όμως είναι πια και η καθυστέρηση.

Σήμερα, δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια να ωριμάσει μια επιχειρηματική απόφαση. Η αγορά αλλάζει αστραπιαία, με αποτέλεσμα η καθυστέρηση να μπορεί να κοστίσει περισσότερο από μια λανθασμένη απόφαση. Οι νέοι επιχειρηματίες έχουν μάθει να αποφασίζουν με το 70% των πληροφοριών αντί να περιμένουν το 100%. Κι αν κάνουν λάθος; Θα προσπαθήσουν να το διορθώσουν στην πορεία. Αν όμως αργήσουν, ίσως να μην υπάρχει πλέον πορεία για να διορθώσουν.

#02. Αποστασιοποίηση

Οι επιχειρηματίες της παλαιότερης γενιάς συνήθως αντιμετώπιζαν μια επιχειρηματική ιδέα σαν προσωπικό δημιούργημα. Έχετε προσέξει πόσες μάρκες γύρω μας είναι απλά τα επώνυμα των επιχειρηματιών; Από οικονομικά παπούτσια μέχρι ακριβά κρασιά, και αυτό δεν συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα. Οι επιχειρηματίες του τότε επένδυαν χρόνια για να χτίσουν μια ιδέα και ακόμη περισσότερα για να την υπερασπιστούν. Η εγκατάλειψή της ισοδυναμούσε σχεδόν με προσωπική αποτυχία.

Η νέα γενιά σκέφτεται διαφορετικά. Έχετε δει πολλές startup “Παπαδόπουλος AI Solutions”; Όχι, γιατί για αυτούς μια ιδέα δεν είναι κάτι ιερό που πρέπει να το βαπτίσουν με το επώνυμό τους, αλλά μια υπόθεση εργασίας που δοκιμάζεται καθημερινά στην αγορά. Αν αποτύχει, αλλάζει, και αν δεν εξελιχθεί, αντικαθίσταται. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγαπούν λιγότερο αυτό που κάνουν. Σημαίνει ότι έχουν μάθει να αγαπούν περισσότερο το αποτέλεσμα παρά τη διαδρομή που είχαν αρχικά φανταστεί.

#03. Ορισμός επιτυχίας

Για πολλές δεκαετίες, η επιτυχία είχε σχεδόν μία μόνο μονάδα μέτρησης. Περισσότερα τετραγωνικά γραφείων, περισσότερα υποκαταστήματα, περισσότερος τζίρος, και το σήμα της Mercedes στο αυτοκίνητο του ιδρυτή. Ο επιχειρηματίας όφειλε να βρίσκεται πρώτος στο γραφείο και να φεύγει τελευταίος, αλλιώς έδινε την εντύπωση ότι δεν προσπαθεί αρκετά.

Οι σημερινοί επιχειρηματίες εξακολουθούν να κυνηγούν την ανάπτυξη, αλλά βάζουν στην εξίσωση και κάτι ακόμη: τη ζωή τους. Αναρωτιούνται αν η επιχείρηση υπηρετεί τον άνθρωπο ή αν ο άνθρωπος έχει γίνει υπηρέτης της επιχείρησης. Δεν είναι λιγότερο φιλόδοξοι. Απλώς δεν θεωρούν αυτονόητο ότι η επιτυχία πρέπει να πληρωθεί με κάθε προσωπική θυσία.

#04. Επικοινωνία

Παλαιότερα, ο επιχειρηματίας μπορούσε να περάσει ολόκληρη την καριέρα του χωρίς να δώσει ούτε μία συνέντευξη. Η δουλειά του ήταν να φτιάχνει προϊόντα, να διοικεί ανθρώπους και να αυξάνει τις πωλήσεις. Την επικοινωνία (την οποία πολλές φορές περιφρονούσε και θεωρούσε κάτι ασόβαρο) την άφηνε στους διαφημιστές, στους δημοσιογράφους ή στους εκπροσώπους Τύπου.

Σήμερα, αυτό δεν αρκεί. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας έχει γίνει κομμάτι του brand. Γράφει, μιλάει, εμφανίζεται, δημοσιεύει απόψεις, χτίζει κοινότητες και συνομιλεί απευθείας με τους πελάτες του. Σε έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να αντιγράψουν ένα προϊόν, η προσωπική αξιοπιστία του επιχειρηματία έχει εξελιχθεί σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

#05. Υπερπληροφόρηση

Αν ρωτούσες έναν επιχειρηματία το 1985, ποιο ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημά του, ήταν πολύ πιθανό να σου απαντούσε ότι δεν είχε αρκετή πληροφόρηση. Έψαχνε βιβλία, ειδικούς, επαφές και ανθρώπους που γνώριζαν περισσότερα από εκείνον, χωρίς αποτέλεσμα, πολλές φορές. Η γνώση ήταν δύσκολη, ακριβή και πολλές φορές απρόσιτη.

Σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Οι πληροφορίες είναι αμέτρητες, οι συμβουλές ατελείωτες και οι “γκουρού” ξεφυτρώνουν ταχύτερα και από τα κέντρα pilates και τατουάζ. Σήμερα, η πραγματική πρόκληση δεν είναι να μάθεις κάτι καινούργιο, αλλά να έχεις την πειθαρχία να αγνοήσεις το 95% όσων διαβάζεις και να συγκεντρωθείς στα λίγα που πραγματικά έχουν σημασία.

#06. Συντονισμός

Τέλος (και αυτό κι αν είναι κάτι που εκνευρίζει τους πατριάρχες!), η εικόνα του επιχειρηματία που γνωρίζει τα πάντα και δίνει όλες τις απαντήσεις σιγά σιγά ξεθωριάζει. Οι εταιρείες είναι πιο σύνθετες, η τεχνολογία εξελίσσεται με ρυθμούς που κανείς δεν μπορεί να παρακολουθήσει μόνος του και η εξειδίκευση έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.

Γι’ αυτό και ο σύγχρονος επιχειρηματίας δεν είναι πια ένας ημίθεος. Είναι εκείνος που θα συγκεντρώσει τους σωστούς ανθρώπους, θα ακούσει τις διαφορετικές απόψεις, θα συνθέσει τις πληροφορίες και τελικά θα πάρει την απόφαση. Περισσότερο θυμίζει μαέστρο ορχήστρας παρά τον one-man-show μουσικό που έμαθε όλα τα όργανα μόνος του!

Επίλογος

Δεν είναι καλύτερος ή χειρότερος, πιο εργατικός ή πιο οκνός. Είναι το παιδί της εποχής του και για αυτό δεν μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό. Όμως, ο σύγχρονος επιχειρηματίας μοιράζεται με αυτόν της προηγούμενης γενιάς και κάθε γενιάς μέχρι τον πρώτο επιχειρηματία της αρχαιότητας, κάτι μοναδικό: το πάθος για το επιχειρείν!