Προβλέψετε και να κερδίσετε στο προϊοντικό μάρκετινγκ!

Στο χώρο του λιανεμπορίου έχει σημασία το εμπόρευμά μας να είναι επίκαιρο και να έχει ζήτηση. Για παράδειγμα ένα κατάστημα ρούχων θα πρέπει να ακολουθεί τις τάσεις της μόδας και να τις προσφέρει στους πελάτες του. Βλέποντας πως έχει κινηθεί η μόδα μέσα στους αιώνες, ο διορατικός επιχειρηματίας που ασχολείται με τα ρούχα θα μπορέσει να δει μπροστά και να παρέχει στο μαγαζί του αυτό που οι πελάτες του θα αναζητήσουν (κάνοντας σωστό product marketing)! Ας κάνουμε ένα ταξίδι στο παρελθόν να δούμε πως εφαρμόζεται αυτό….

Πρώτη δημοσίευση: maga.gr

Η μόδα ορίζεται ως η παροδική συνήθεια και το στυλ ορίζεται ως το ύφος. Έτσι λοιπόν και η μόδα έχει ακολουθήσει την δική της ιστορία μέσα στα χρόνια συμπληρώνοντας (και ολοκληρώνοντας) την έννοια της ομορφιάς και της καλαισθησίας. «Όταν ο Όσκαρ Γουάιλντ στην αρχή του αιώνα έδενε ένα δάνδικο φουλάρι γύρω από το λαιμό του, σίγουρα δεν φανταζόταν ότι εκατό χρόνια μετά ο Ντέιβιντ Μπέκαμ θα έδενε ένα σαρόνγκ γύρω από τη μέση του…..»

Ωστόσο, η μόδα και οι τάσεις της είναι ένας κύκλος. Εάν παρατηρήσετε προσεκτικά στα ράφια των καταστημάτων σήμερα θα δείτε ότι το ένα τέταρτο της τρέχουσας κολεξιόν βασίζεται σε retro ή vintage τάσεις. Ψάχνοντας πίσω στα χρόνια θα δούμε ότι οι πρώτοι που φόραγαν vintage ρούχα (ακριβής ορισμός: ρούχα παλαιά και από 2ο χέρι) θεωρούνταν «φθηνοί». Ξαφνικά, όμως, οι παλιές συλλογές έγιναν της μόδας, που αλλού; , στα γεγονότα των κόκκινων χαλιών (π.χ. στα Oscar)! Πολλοί οίκοι όπως π.χ. ο οίκος Karl Lagerfield και ο οίκος Chanel, άρχισαν να χρησιμοποιούν τα σχέδια και τα πατρόν από τις παλιές συλλογές (αρχικά από τις δεκαετίες 1920 και 1930 και στη συνέχεια προοδευτικά στα έτη) και να τις εμπλουτίζουν με σύγχρονα στοιχεία. Η τάση ενισχύθηκε και ακολουθήθηκε γρήγορα, μέχρι σήμερα, από τους περισσότερους οίκους και κατ’ επέκταση από όλους τους Fashionistas, μικρούς και μεγάλους. Και φυσικά ούτε λόγος για copyright αφού, βάσει νόμου, μικρές αλλαγές διαφοροποιούν από το πρωτότυπο και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν δικαιώματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανακύκλωσης της μόδας, είναι οι γνωστές δίδυμες Mary Kate και Ashley Olsen (από την γνωστή στην Ελλάδα σειρά “FULLHOUSE”) οι οποίες πάντα συνδυάζουν, πάντα επιτυχημένα, vintage με σύγχρονα κομμάτια!

Ο Ιστορικός μόδας James Laver, μελέτησε και απέδειξε το 1937 στο βιβλίο του Taste and Fashion ότι η διάρκεια του κύκλου των τάσεων της μόδας είναι 150 χρόνια. Μία τάση γίνεται ξανά δημοφιλής, αλλά διαφορετικά δημοφιλής, ακολουθώντας τα παρακάτω στάδια:

• Μια τάση που εμφανίζεται 10 χρόνια πριν την ώρα της χαρακτηρίζεται – άσεμνη
• Μια τάση που εμφανίζεται 5 χρόνια πριν την ώρα της χαρακτηρίζεται – χωρίς ήθος
• Μια τάση που εμφανίζεται 1 χρόνο πριν την ώρα της χαρακτηρίζεται – τολμηρή
• Μια τάση που εμφανίζεται στην ώρα της χαρακτηρίζεται – έξυπνη
• Μια τάση που εμφανίζεται 1 χρόνο μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – κακοντυμένη
• 10 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – φοβερή
• 20 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – γελοία
• 30 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – διασκεδαστική
• 50 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – περίεργη
• 70 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – γοητευτική
• 100 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – ρομαντική
• 150 έτη μετά την ώρα της χαρακτηρίζεται – όμορφη

Εν συντομία σκεφτείτε το παράδειγμα της στέκας που φορούσαν οι άντρες 3-4 περίπου χρόνια πριν. Έδιναν στυλ και έκαναν τους άντρες να δείχνουν, περισσότερο θηλυκοί αλλά πιο όμορφοι και με στυλ. Οι στέκες (κορδέλες) ήταν συνηθισμένο φαινόμενο του 1800 στις γυναίκες που τις είχαν εμπνευστεί από τα μυθιστορήματα της Τζεήν Ώστην. 150 χρόνια μετά η τάση διαφοροποιήθηκε και εμφανίστηκε εκ νέου στους άντρες. Σήμερα, αν δούμε κάποιον με στέκα θα τον πούμε passé και ίσως και κακοντυμένο. Ακόμα θυμηθείτε τα παπούτσια πλατφόρμες, τα λεοπάρ μοτίβα του 2010, τάσεις που έρχονται από παλιά.

Στη σημερινή εποχή, οι τάσεις της μόδας εμφανίζονται στο κοινό πολύ γρηγορότερα. Το internet, τα blogs και όλα τα ηλεκτρονικά μέσα ανακυκλώνουν τις ιδέες και τις τάσεις άμεσα. Οι ιδέες και οι προτάσεις πρέπει να αλλάζουν γρήγορα ώστε να κρατιέται το ενδιαφέρον μας αμείωτο. Εξάλλου ότι βλέπουμε και ζούμε τώρα, θα το δούνε και θα το ζήσουν οι επόμενοι – διαφορετικά πάντα- μετά από 1,5 αιώνα ή μήπως πιο σύντομα; Τέλος, σκεφτείτε, μήπως αυτή η προσέγγιση “πρόβλεψης” αγγίζει περισσότερους κλάδους;